This pair of texts consists of the first part of an article originally appearing in the New Scientist in 2003.  The translation was published about 2 weeks later in Το Βήμα.  Notice that this translation, rather more than any of the previous ones, shows clear signs of adaptation to the new readership, with additions as well as omissions. The style of the English seems chattier and more informal than the Greek, and there are (only partly reproduced here) considerable differences in layout.  Look at, for example, the initial paragraph before the main heading, which is completely different in the two versions, and notice the different paragraphing in original and Greek versions. The word adaptation comes to mind as useful to describe the processes.  We cannot of course know how much of this was done by the translator, and how much by the subeditor.

NEW SCIENTIST 26 April 2003 (p34)

  Just a single dose of an African folk remedy can free drug addicts from their cravings.  So why aren't doctors welcoming it with open arms?  Bob Holmes finds out.


Quick fix


By the time Sheldon Pelletier turned 25, he thought he had only a few weeks left to live.  A heroin addict for the past six years, living on the streets of Vancouver, he had lost count of the number of times he'd tried to kick the habit and failed.  "Usually I'd make it to day four," he recalls.  "On the fourth day, you get through most of the physical pain and then your brain clears up.  That's the worst, because you have to deal with your life."

 Then he heard about a mysterious drug that could help people like him.  Called Ibogaine, it wasn't available from doctors, but an underground clinic in Vancouver was offering it to those in need.  Pelletier eventually took three doses of the capsules.  The second time, they triggered a bout of intense hallucinations.  He saw scene after scene from his past experiences - both pleasant and unpleasant.  When he came round, Pelletier had lost all desire for a fix of heroin.  That was last September, and he's been off heroin ever since.

 Ibogaine, the substance that has made such a difference in Pelletier's life, is an unlikely panacea.  Its advocates claim it is a folk remedy unsurpassed for kicking heroin.  A few even suggest it is a universal cure for drug addiction.  But the evidence is scarce.  There have been no controlled clinical trials, and there have been troubling side effects, including heart problems and even a few deaths.  Partly for this reason, the few scientists working on Ibogaine are trying to make safer derivatives.  Two such products are nearing human tests, and their developers hope to find out in the next year or so if their long struggles will finally bear fruit.

 Ibogaine is an alkaloid compound that comes from the root of a shrub, Tabernenthe Iboga, which grows in Gabon, West Africa.  Ηere followers of the Bwiti religion use it in ceremonies for its vision-giving properties.

 In the early 1960s, a young New York student named Howard Lotsof heard of Ibogaine while he and his friends - several of them heroin addicts - were experimenting with a wide range of drugs.  After trying it, five of the seven addicts found to their surprise they had lost their heroin cravings and stopped taking heroin for up to six months. [...]

ΒΗΜΑSCIENCE 11 ΜΑΪΟΥ 2003  σελ. 2

 Ελπίδες για ευκολότερο "διαζύγιο" με τα ναρκωτικά δίνει ένα φυτό της Δυτικής Αφρικής στους ασθενείς οι οποίοι θέλουν να απεξαρτηθούν.  Το φάρμακο βοηθά τους χρήστες να αντιμετωπίζουν όλες τις επώδυνες επιπτώσεις του στερητικούσυνδρόμου.  Επειδή όμως δεν έχουν γίνει κλινικές δοκιμές οι επιστήμονες προσπαθούν να δημιουργήσουν ασφαλέστερα παράγωγά του τα οποία δεν θα έχουν παρενέργειες.


 το «ματζούνι» της απεξάρτησης 

Κλείνοντας τα 25 του χρόνια, ο Σέλντον Πελετιέρ πίστευε ότι του έμεναν μόλις λίγες εβδομάδες ζωής ακόμη.  Χρήστης ηρωίνης τα τελευταία έξι χρόνια, ζούσε στους δρόμους του Βανκούβερ και είχε ξεχάσει τον αριθμό των (αποτυχημένων) προσπαθειών απεξάρτησης που είχε κάνει όλα αυτά τα χρόνια. «Την τετάρτη μέρα αρχίζεις να πονάς πάρα πολύ και στη συνέχεια καθαρίζει το μυαλό σου και αυτή είναι ακόμη χειρότερη εμπειρία από τον πόνο· γιατί τότε πρεπεί να αρχίσεις να αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα και τη ζωή σου, που ως τώρα ααπέφευγες με τα ναρκωτικά» δηλώνει ο Πελετιέρ.  Τη στιγμή που όλα έμοιαζαν χαμένα για εκείνον, άκουσε για ένα μυστηριώδες φάρμακο που βοηθούσε χρήστες στη δική του κατάσταση.  Ονομαζόταν "Ibogaine" (όνομα μιας φυλής που ζει στον Νίγηρα) και το μοναδικό σημείο στο οποίο μπορούσε κάποιος να το βρει ήταν μια "ανεπίσημη" κλινική στο Βανκούβερ.  Ο Πελετιέρ αποφάσισε να το δοκιμάσει και αυτό.  Δεν είχε άλλωστε να χάσει κάτι... Πήρε μάλιστα τρεις δόσεις από το φάρμακο που είχε τη μορφή κάψουλας.  Η δεύτερη δόση του προκάλεσε έντονες ψευδαισθήσεις.  Έβλεπε σκηνές και εμπειρίες από το παρελθόν του, ευχάριστες και δυσάρεστες.  ¨Οταν "ξύπνησε", ο 25χρονος Καναδός διαπίστωσε ότι δεν είχε καμία απολύτως επιθυμία για να πάρει κάποια ουσία.  Αυτό συνέβη τον περασμένο Σεπτέμβρη και από τότε ο Πελετιέρ έχει παραμείνει "καθαρός".

Οι υποστηρικτές της ουσίας δηλώνουν ότι μπορεί να "εκδιώξει" για τα καλά την ηρωίνη.  Οι πιο ένθερμοι από αυτούς υποστηρίζουν ότι αποτελεί το απόλυτο όπλο στη μάχη της απεξάρτησης από όλα τα ναρκωτικά.  Οι πιο ψύχραιμες φωνές όμως αναφέρουν ότι το Ibogaine δεν μπορεί να αποτελέσει πανάκεια στο πρόβλημα των ναρκωτικών και της απεξάρτησης από αυτά.  Δεν έχουν γίνει κλινικές δοκιμές της ουσίας ενώ ταυτόχρονα έχουν διαπιστωθεί ιδιαίτερα σοβαρές παρενέργειες.  Ανάμεσα στις παρενέργειες έχουν αναφερθεί καρδιακά προβλήματα αλλά και ορισμένοι θάνατοι.  Η επιστημονική κοινότητα όμως, αναγνωρίζοντας τις "ικανότητες" της ουσίας, δεν την απορρίπτει αλλά την επεξεργάζεται σε μια προσπάθεια να αναπτυχθούν κάποια παράγωγά της που θα είναι πιο ασφαλή.  Μάλιστα έχουν αναπτυχθεί δύο τέτοια παράγωγα τα οποία βρίσκονται κοντά στις δοκιμές σε ανθρώπους.  Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι θα μπορέσουν να διαθέσουν κάποιο φάρμακο αποτοξίνωσης μέσα στα δύο επόμενα χρόνια.

 Το Ibogaine είναι ένα αλκαλοειδές μείγμα που παράγεται από τον θάμνο "Tabernanthe Iboga" ο οποίος φύεται στη Δυτική Αφρική, κυρίως στη Γκαμπόν.  Σε αυτή τη χώρα το χρησιμοποιούσαν στις τελετές τους οι οπαδοί της θρησκείας Bwiti για να έρχονται σε κατάσταση ονειροφαντασίας.  Το Ibogaine όμως δεν έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο τον τελευταίο καιρό.  Τη δεκαετία του 1960 ο Χάουαρντ Λότσοφ, νεαρός φοιτητής τότε, άκουσε για την ουσία ενώ ο ίδιος και η παρέα του, ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής, "πειραματιζόντουσαν" με διάφορα ναρκωτικά ανάμεσα στα οποία και με ηρωίνη.  Πέντε χρήστες της παρέας αφού δοκίμασαν το Ibogaine έχασαν κάθε επιθυμία για τη χρήση ναρκωτικών, την οποία και διέκοψαν για έξι μήνες. [...]